dinsdag 22 mei 2018

zondag 20 mei 2018

Denk aan mij terug

Denk aan mij terug
maar niet in de dagen van pijn en verdriet
Denk aan mij terug in de stralende zon
hoe ik was toen ik alles nog kon

vrijdag 11 mei 2018

Verandermanagement

Ik ben aan het veranderen. Dat zegt mijn vrouw en ik kan niet anders dan deze stelling beamen.

Eerst kreeg ik de diagnose prostaatkanker Dat bleek ietwat later een uitgezaaide te zijn en een agressieve ook nog. Vervolgens kwam er een behandeling overheen: Chemo (Docetaxel) in combinatie met een hormoonbehandeling (Lucrin, om de 6 maanden een injectie), wat bestralingen en Prednison op de koop toe. Das niet niks. Dan heeft je lijf heel wat te handelen. Fysiek en, niet te vergeten, vooral psychisch ook. En wat te denken van je omgeving?

PSYCHIATER
Eigenlijk moet ik of moeten wij (mijn vrouw en ik) langs de psychiater. Wanneer er een medisch team klaarstaat om het fysieke in goede banen te leiden, dan moet er voor het psychisch deel toch ook begeleiding zijn? Hoe dan ook, ík heb er niet aan gedacht. Niet aan wíllen denken ook. Ik zie me al liggen daar...

SPIEGEL
Wanneer ik in de spiegel kijk, zie ik een ander gezicht dan zo'n pakweg 5 jaar terug. Het is een voller gezicht. Een liever gezicht ook. Milder zelfs, voor de liefhebbers.
Mijn vrouw zei altijd: 'Jij? Jij wordt later een lastig oud ventje'.
Welnu, nog ff dan. 5 jaar terug had ik nog zo'n verschikkelijke braniekop met, uiteraard, dito gedrag. Privé, Zakelijk en Sportief gezien. Het maakte mij niet uit wáár.
'Wie doet me wat?' dacht ik. Welnu, de kanker doet me wat. Nooit aan gedacht. Nooit verwacht ook. Het betrof altijd een ander, míj toch niet ?
Maar daar issie dan. In de vorm van een tumor in de prostaat en een tumor in het schaambeen. Dat gezicht van me had ik ik toen weleens willen zien. Nu niet meer. De spiegel begint al te klein te worden. Behalve die dikke kop krijg ik ook nog eens een buikje. Een buikje!

VERANDEREN
Maar goed. Ik ben aan het veranderen. Een hopelijk verandert de omgeving mee. Gebeurd dat niet, dan heb ik er alle begrip voor. Iedereen maakt een plekje vrij voor een ander. De een in het hart, de ander in de kont ofzo. Maar je krijgt een plekje. Op basis van hoe je op die ander overkomt natuurlijk. Nu kwam ik over als zijnde een-weet-ik-wat-voor-persoon. Nu ik aan het veranderen ben, is dat plekje niet meer terecht, natuurlijk. Het is niet meer mijn plekje geworden. Het ligt nu aan de omgeving of het kán veranderen. Of het wíl veranderen misschien wel.
Waar ik vooral aan merk dat ik aan het veranderen ben? Welnu, het is machtig mooi weer nu, het zonnetje schijnt. Het is droog en warm. 5 jaar terug zou ik, zonder nadenken, de racefiets uit de garage gehaald hebben om wat te trainen. Tegenwoordig zet ik de tuinstoel in het zonnetje kruip op dat ding en denk wat na. De gedachtengang hoeft niet persé in logische volgorde te zijn, maar bevatten zoal de volgende onderwerpen: 'Moet ik me nu al insmeren tegen die rotzon?','Wat zal ik koken vanvond', 'Moet ik me nu al insmeren tegen die rotzon?', 'Hoe doen de kinderen het', 'Moet ik me nu al insmeren tegen die rotzon?' en/of 'Wat voor schoen zal ik aan doen straks als ik boodschappen ga doen', 'Moet ik me nu al insmeren tegen die rotzon?', zo van die dingen ja.

ZWEVENDE
Tot dan ben ik zwevende, want ik zíe en ik vóel echt wel dat ik, ík niet meer ben. Dat zíe ik vooral aan jullie gezicht en ik vóel het aan jullie gedrag. Ja, ik ben aan het veranderen en dat voelt niet goed aan. Eerst zit je tot aan je nek toe vol met testosteron, het volgende moment met weet-ik-wat voor hormonentoestand.  Ik vergeet ook dingen. Belangrijke dingen misschien wel. Eén zegen heb ik: Alleen het Leven zelf is van belang. De rest niet.

AFZONDEREN
Misschien ga ik me dáárom wat afzonderen. Ik heb geen zin meer om naar feestjes of ergens op bezoek te gaan. Op feestjes wordt toch meestal doelloos over voetbal gezeverd. Zeveren over fietsen, overigens,  heeft altíjd wel een doel, hoor. Of op bezoek gaan. Je ziet iedereen denken wat doettie hier? In ieder geval, je dénkt dat je iedereen dat ziet denken.
Je krijgt in ieder geval altijd wel commentaar op al wat je zegt. Want je was immers dat lastig kereltje van toen? Meestal weet ik dan ook niet meer wat te zeggen, Meestal wíl ik ook niks meer zeggen. Want het is toch nooit goed. Je woorden worden toch altijd afgewogen van hoe je tóen was.

DE EIK
Ook aan het verloop van de gesprekken tijdens de sessies in het inloophuis de Eik merk ik dat ik aan het veranderen ben. Voor de meesten van hen bevindt zich alles nog in het beginstadium van het hele kankerdoorloopproces. Doch, ik ben veel verder dan hun zijn nú. Dat merk ik vooral aan hun vragen, aan hun onwetendheid op dit gebied. Ik merk het vooral ook aan mijn ongeduld zo af en toe.
Maar, ik zie mezelf zo af en toe terug in hen. En ja, Tis alweer zo'n 3 jaar terug. En nee maar, ik ben er nog! Hoewel ik pas nog dacht dat deze maand weleens m'n laatste maand zou kunnen zijn. Nu  ben ik daar niet zo zeker meer van. Ik wil nog zoveel....

ENERGIE
Zat ik boordevol met Testosteron, ik had ook net zoveel energie. Nu kost het me wel 5x zoveel extra energie om een tuinstoel(!) op te tillen. De uiteindelijk eindrekening, die komt heus wel. Meestal om een uur of 5. Dan zak ik in elkaar van vermoeidheid. Bij wijze van dan hè. Ik zak niet ècht inelkaar. Want dan lig ik weer ergens op de grond ofzo. Nee, Ik zak spreekwordelijk in mekaar.
Tegen 21:30 moet ik alweer naar bed, ook vanwege de vermoeidheid. Vanaf zo'n 17:00 heb ik dus geen toegevoegde waarde meer. Dan ben ik er nog alleen maar. Ergens. Meestal op de bank.
En toch, toch wil ik nog van alles. En dat is maar goed ook, wellicht :p

donderdag 10 mei 2018

Slim of wijs

Slim hoor. Maar of dat zo wijs is? Feit is, dat op deze manier, de meeste communicatie verloren gaat. Hiermee bedoel ik de lichaamstaal. Social Media ten spijt. Sinds ik de prognose uitgezaaide prostaatkanker heb mogen ontvangen, zegt mijn vrouw dat ik veel ben veranderd. Dat moge zo zijn. Wie anders dan mijn vrouw ziet dat? Aan de andere kant, vind ik, dat mijn (in)directe omgeving veranderd is. Dat zie ík dan weer :p

Maar goed, je kan wel van alles op het net kwakken, niemand ziet de gedachte er achter. Het grote Waarom. Je moet, als lezer, heel slim en wijs zijn om het een en ander, of gewoon: de Ander, te kunnen doorzien. Moet dat dan? Welnee, NIKS moet. Ja, ademhalen pfffff

INTELLECT
Intellect, kan buitengesloten worden.  Intelligentie krijg je mee bij de geboorte. Dus, IE-DE-REEN is in het bezit van een zekere mate van intelligentie.  Anders, scheet je tot op de dag van vandaag nog in je broek of in de keuken (sorry keukenschijters met reden!)
Je kunt èn mag van jezelf zeggen dat je een berg intellect hebt. Je mag er zelfs pràt op gaan. Je komt er zó achter, of dat slim of wijs is geweest. Je bent in ieder geval een stukje levenservaring rijker, moet je maar denken :p

LEVENSERVARING
Zónder die broodnodige levenservaring kom je niet niet ver.  Je slimheid en wijsheid dank je aan die levenservaring, àls je wat met die levenservaring doet tenminste. Want, ook al is die een berg levenservaring nog zo groot, als je er niet van leert, heb je er niks aan. Bovendien, als de berg niet naa Mozes komt, dan gaat M........... Zo is dat :P

Daar komt ook nog eens bij, dat níemand, te oud is om te leren. Dus koester die berg levenservaring. Vroeg of laat komt die van pas. Diezelfde berg zegt mij dus, dat het niet slim of wijs is om al je gedachten online te kwakken. Zo van: 'hehe... ík ben er vanaf'. Want als je te weinig of nietszeggende informatie in je berichtje stopt, zal je altijd Krommunikatie houden. En ja, het ligt dus vaak aan jouw manier van communiceren.

KROMMUNIKATIE
Krommunikatie is dus Miscommunicatie. En Míscommunicatie geeft weer aanleiding tot het aannemen van allerlei aannames. En een aanname is, in goed Nederlands, 'the mother of all fuck-ups'. Een aanname moet je altijd staven dus, want een aanname blijft een aanname en geeft reden tot discussie. Ofwel, jij als Berichtlezer doet een zoekactie op het internet, ofwel je slaat die door jouw genomen aanname plat bij de bron (altijd het beste). Die bron is de Berichtgever, om het zo maar eens te noemen.

SOCIAL MEDIA
Dat gezegd hebbende. is dan ook de grote reden dat ik de Social Media vaarwel heb gezegd. Behalve.....Twitter. Daar ben ik tot op de dag vandaag te vinden. Tot ik merk dat er teveel fuck-ups te bespeuren zijn. en ik me teveel dien aan te passen.
Dus D.Trump: 'Shut the fuck up!' met welgemeende excuses aan het gehele Trump consortium (Heul veul Amerikaans volk en zijn trouwe en liefhebbende volgers, die schijnbaar overal ter wereld te vinden zijn).

VRAGEN
Zijn er nog vragen? :P

dinsdag 10 april 2018

I see dead people

Wie heeft deze film (6th Sense)gezien? Met een glansrol voor Bruce Willis en dat menneke, die Hayle Joel Osment. De film gaat over een kinderpsychiater en aan kind dus (gespeeld door Hayle Joel Osment) Dit mannetje (Haley) kan dode mensen zien. Een aantal van die dode mensen weet echter niet dat ze dood zijn. En jawel hoor, Bruce Willis gaat dit mannetje helpen hoe hiermee om te gaan. Die dode mensen (= zij, die niet wéten dat ze dood zijn) zien dingen en doen dingen waarvan alleen zíj bepalen wat zij zien. Één ding hebben ze gemeen. Ze hebben allemaal een wens die uitgevoerd moet worden. Totdan komen ze bij Hayle op bezoek.

Eerst is dat best eng om te zien, maar later raak je er wat aan gewend. Het plot is ook zeer verrassend. Een echte aanrader dus. Waarom zeg  ik dit?

Ikzelf begin me af en toe af te vragen of ik ook nog wel leef. Misschien ben ik al dood en zie en doe ik die dingen die ik altijd al deed.  Mijn kleindochter (Yula) en het hondje (Oscar) van ons Danny geven me af en toe een blik van 'ben je d'r weer?' Gelukkig is het een blijde blik, een blik van Herkenning. Zij zijn echter de énigen en toevallig bevinden zij zich in een groep waarin je zulk gedrag verwacht. De anderen hebben ook wel een blijde blik van 'ben je d'r weer?' maar dat is anders.

Af en toe zit ik thuis op de bank of in een restaurant of in de auto en alles gaat langs me heen. Ik ben er, maar ik ben er niet. En dát zijn nu die momenten waarop ik me afvraag of ik nog leef. Misschien doe ik dingen omdat ik ze altijd al gedaan heb. Als ik dood zou zijn, zou er niks veranderen. Alles gaat zoals het zou moeten gaan. En toch ben ik nu aan het typen en er verschijnen woorden op het scherm. Dus ik leef dan toch! Ik zal me eens in de arm knijpen.......*AUW*!! Hallelujah!

Af en toe blijf ik een soort van schuldgevoel houden. Ik leef nog en die anderen zijn al dood.  Zoiets dus. Anderzijds kan ik óók zeggen dat zíj míj in de steek hebben gelaten. Kán, maar dát doe ik niet.


Ik móet nog in leven zijn, want af en toe maak ik me zorgen. Dus, ik leef!. Als je dood bent heb je geen zorgen meer. Toch? Dat is in ieder geval één aanname die je moet doen in het leven. Eén aanname waarvan je het antwoord krijgt als het zover is. Niet eerder.


Die prostaatkanker die ik heb, gaat er een worden met lange adem, denken we. Maar, een snel rekensommetje leert mij dat 2020 een omslagpunt wordt. Eentje van de dood of de gladiolen!

Prostaatkanker is goed te behandelen, hoor. Dat is een voordeel én een nadeel Het voordeel is dat je de kans hebt langer te leven. Het nadeel is dat mèn het gevoel heeft dat je langer leeft en daar gelijk consequenties (= verplichtingen voor jou) eraan vastplakt. Echter, wàt voor kanker je ook moge hebben, de bijwerkingen van de Chemo, de Hormonen, de Bestralingen, de Prednison en weet ik wat nog meer. Die bijwerkingen zíjn en blíjven àltijd hetzelfde. Onthoudt dat..

Ja, ik heb prostaatkanker. Ja ik leef nog en ja, het kan nog wel ff duren eer ik het loodje leg. Wen er maar vast aan. Misschien wil ik zó met je ruilen, alleen weet ík niet wat je hebt of gaat krijgen. Ik ken mijn prostaatkanker. Dus laat ik het daar maar op houden en laat ik vooral doorgaan met leven! En dat betekent: Ik drink wat ik wil, ik eet wat ik wil, ik leef zoals ik wil. Kortom, ik doe wat ik wil en dat kan af en toe best saaaaai zijn :p

woensdag 14 maart 2018

Ik weet het ff niet meer

Ja, dit weet ik nog wel. Het is weer even geleden dat ik wat gepost heb hier. En nu wordt het weer eens  tijd.

Het loodje is dit keer gelegd door Matt D. Wat had Matt? Welnu, Matt had prostaatkanker èn Matt had COPD. De zuurstoffles was zijn vaste partner geworden. Waar is Matt aan gestorven dan? Men denkt aan een combinatie van Prostaatkanker en COPD. Dáár sta ik niet van te kijken.

De kanker, de COPD, de behandelingen, het heeft allemaal  invloed op het verwerkings- Incasseringsvermogen van het lichaam. Op een bepaald moment houdt het eenmaal op. Dan heeft het lichaam genoeg gedaan. En dat laatstte is weer voor ieder verschillend en dus is de einddatum onvoorspelbaar.

Ikzelf, heb een chronische bloedarmoede, een tekort aan vitamine D. Dat hebben die 'getinten' nu eenmaal.
Dat tekort aan vitamine D, heeft ook bijwerkingen. Eén daarvan is vermoeidheid.  Net als bij de Hormoonbehandeling, die ik nu nog steeds krijg. Gewoon, om die tumor in toom te houden. Dus dát was het, dáárom was ik al moe. Daarbij, heb ik dus ook Prostaatkanker. Een agressieve uitgezaaide nog weel. Een 9 op de schaal van 10. Dus het had erger gekund. En ja, wat is erger? Sterven?

Sterven, is net als Geboren worden onderdeel van het Leven. En dat Leven, dat is voor eenieder van ons uniek. In detail althans. In grote lijnen is het allemaal hetzelfde. We worden geboren, we vullen in/aan en we sterven.
Het gesodemieter begint al vanaf het moment van Geboren worden. Want: Waar wordt je geboren, Hoe wordt je Geboren, Waarom wordt je geboren, Wat gebeurd er de Geboorte. En weet ik wat nog allemaal.
Het leven is één grote aaneenschakeling van momenten. Sommige momenten heb je (zorgvuldig) gepland. andere momenten komen aangewaaid. Het zijn momenten tot en met het sterven. En dan, ja dat is dus onduidelijk. Wat dan? Dat kan je dus niet plannen. Net als de Geboorte. Je wordt gewoon geboren. Punt. Wat er zich zoal vooraf  heeft afgespeeld dat weet geen mens. Misschien is geboren worden wel een gevolg van sterven. Wie zal het zeggen? Tot nu toe weet niemand dat. En dat is misschien maar goed ook.

Matt werd een beetje wazig. Spiritueel noemde hij dat zelf. Hij schreef er zelfs over. Hij ging kapelletjes opzoeken en bezoeken geloof ik. Dat lijkt me ook wel wat. Ik ben ooit eens maar de Mariakapel in Maastricht geweest. Keimooi, maar ik werd er niks wijzer van. Hoe lang ik ook naar die verwachtingsvolle gezichtjes en prevelende mondjes van de gelovigen keek. Ik ben er te nuchter voor. Op dat moment zeker. Maar ik kan me ook andere zaken herinneren, toen mijn vader gestorven was. Toen maakte ik óók dingen mee, waarvan ik nu zou zeggen: Wordt eens wakker man!

Maar goed, er is goed nieuws! We gaan ALLEMAAL dood. Je hoeft je dus niet te vervelen daarzo. Of je hoeft je niet alleen te voelen. De rest is er ook of komt eraan. Met andere woorden: Wat is er zo erg aan sterven? Nu hoef je er geen feest van te maken hoor, want zo steken de achterblijvers niet in mekaar. Maar toch, die gedachte alleen al :p De een gaat zonder been, de ander zonder kop. Ik neem tenminste wat mee: een Tumor! En raak die maar eens kwijt! Dat gaat niet! Ook dáár niet, denk ik.

Ik weet het ff niet meer. En dat is maar goed ook. Want als ik het wèl zou weten, zou ik het nog druk hebben, of niet. Dan is het niet Frank Gatto of Frank Beton. Maar Frank het Orakel. Och, Professor ben ik al voor sommigen. Wat maakt het uit! Niks toch?

Tot nu toe sta je telkens weer  voor een keuze, maar straks niet meer. Dab heb je niks te kiezen. Dan is het gewoon Gaan met die banaan. Dát weet ik dan weer wel :p


vrijdag 2 februari 2018

Prostaatkanker, een staatje


Ik was weer eens  aan het internetsurfen met als zoekobject "Prostaatkanker' en zie, wat kom ik tegen, een staatje met kankerlokalisaties per man/vrouw. 
Bij dit type staatjes doe ik de aanname dat het om een gelijk aantal mannen en vrouwen gaat. Bij nader inzien, en bovenal mijns inziens, kan die aanname niet van toepassing zijn en dus is het getoonde staatje wat misleidend. Ben ik verbaasd? Nee, natuurlijk niet!
En nu dringt er zich opeens een prangende vraag in mijn schattig bolletje op: "Mij is namelijk altijd verteld dat IEDERE (wat op leeftijd zijnde kerel), ongemak aan de prostaat heeft danwel krijgt, al dan niet in de vorm van kanker. Wanneer je dát weet dan behoort de legenda, bij de man, toch de toevoeging " en/of prostaatkanker" te bevatten?
Ik heb het dus alleen over een toevoeging. Dit om de percentages niet al te ingewikkeld te maken. Het zou overigens aardig zijn om er de leeftijden bij te vermelden, maar, dat zal wel geneuzel zijn.




Daar komt nog eens bij dat iedere vrouw een borstonderzoek krijgt, maar niet iedere man krijgt een prostaatonderzoek. Dit prostaatonderzoek is een initiatief van de man en/of directe omgeving. Waarschijnlijk zal dat 19,2 percentage bij de man, een factor tig  hoger liggen :p


Denk aan de gevleugelde en veel gehanteerde uitspraak: "Iedere kerel (een oudere en/of bejaarde. FrCo) sterft MET prostaatkanker en er zíjn kerels, die sterven AAN prostaatkanker.." :p
Het is maar dat U er (weer eens) aan herinnert wordt :p

woensdag 17 januari 2018

Voeding I


Voeding is een heel belangrijk onderdeel in het, al dan niet, krijgen van een of andere kanker. Daar ben ik van overtuigt. Daarom ook ben ik wat aan het surfen. Je zult ook het preparaat Colladeen tegenkomen. Colladeen is een plantaardig preparaat, Collageen is een eiwit dat een zeer belangrijk onderdeel vormt van het bindweefsel in het lichaam.
Dus, Colladeen is een preparaat ter ondersteuning van het alom aanwezige Collageen in je lijf.

Het onderstaand artikel behandelt de voeding ter ondersteuning van je Collageen (geen preparaat dus!)

Deze 11 voedingsmiddelen geven jouw collageen een flinke boost

Helaas eisen tijd en zwaartekracht naarmate we ouder worden de tol van onze huid. We beginnen ongewenste verslappingen te zien en rimpels worden duidelijker zichtbaar. Niet leuk! Onze huid wordt daarnaast dunner – was het maar onze taille – en we verliezen collageen.
Collageen is een eiwit dat in ons lichaam wordt aangemaakt. Wanneer we ouder worden, raakt de aanmaak van collageen uit balans. Resultaat? De huid zakt in elkaar. Klinkt niet al te best. Gelukkig kun je met deze voedingsmiddelen jouw collageen een flinke boost geven:
1. Witte kool
Geloof het of niet, witte kool staat bekend als één van de meest collageen stimulerende voedingsmiddelen. Komt dat even goed uit, aangezien we kool praktisch overal bij kunnen eten. Het zit tjokvol vitaminen A, B, C en E. Maar dat is niet alles. Kool bevat ook nog eens een flinke dosis antioxidanten. Antioxidanten zijn hard nodig om schade door vrije radicalen te beperken.
2. Avocado
Zoals je weet zijn avocado’s geweldig voor huidverzorging van binnenuit. Het groene goedje is rijk aan vitamine E – die eveneens helpen tegen vrije radicalen – en omega 3-vetzuren. En laten die nu net onze collageenproductie verhogen.
3. Rood fruit en rode groenten
Nu is het altijd goed om groenten en fruit te eten, maar wil je jouw collageen een handje helpen, kies dan voor de rode varianten. Deze bevatten lycopeen. Dit antioxidant fungeert als een natuurlijke sunblocker en collageen booster. Dus ga je vandaag nog naar de supermarkt? Zet dan vooral die rode paprika, tomaat en dat bakje aardbeien op je boodschappenlijstje.
4. Bonen
Bonen zijn gevuld met zink en hyaluronzuur. Ze hydrateren niet alleen je huid, ze houden je huid ook nog eens in vorm. Wanneer je jouw huid goed hydrateert, voorkom je fijne lijntjes en rimpels. Gelukkig voor jou zijn er onwijs veel lekkere recepten met bonen.
5. Vis
Omega 3-vetzuren zijn essentieel voor het behoud van een gezonde huid. En laat vis nu net vol zitten hiermee. Met name tonijn en zalm. Vervelend? Nee, hoor! Zeker niet voor onze huidcellen. Die worden namelijk omringd door vette, beschermende membranen. Omega 3-vetzuren zijn essentieel voor de ondersteuning van deze cellen.
6. Knoflook
Klein maar krachtig. Niet alleen qua geur. Knoflook zit vol met zwavel, liponzuur en taurine. Deze drie helpen bij de wederopbouw van collageenvezels die door de jaren heen beschadigd zijn. Dus als je vanavond staat te koken, gooi dan vooral een extra teentje in je maaltijd speciaal voor je huid.
7. Wortels
Niet alleen zijn wortels grote vrijanden van acne, het zijn ook nog eens enorme boosters voor je collageen. Hoe? Door hun hoge gehalte aan vitamine A. Wortels verhogen de elasticiteit van onze huid, waardoor collageen op een natuurlijke manier wordt herstelt. En daar blijft het niet bij. Ze verhogen namelijk ook de bloedtoevoer naar het huidoppervlak. Er zijn tig manieren om wortelen te gebruiken in de keuken. Dus geen smoesjes meer.
8. Citrusvruchten
Citroenen, sinaasappelen, limoenen en grapefruit zijn geweldige ingrediënten voor onze huid. Van acne tot donkere vlekjes, ze bestrijden het allemaal. En daarbij helpen ze ook nog tegen het verminderen van je collageen.
9. Lijnzaad
Lijnzaad is een grote bron van vezels en omega-3 vetzuren. Ons lichaam kan deze vetzuren niet uit zichzelf produceren, dus het is belangrijk dat we veel voedingsmiddelen eten die deze vetzuren bevatten. Dus hup, gooi nog een lepel lijnzaad door die salade!
10. Donkere bladgroenten
We weten dat donkeren bladgroenten onwijs goed zijn voor onze interne organen, maar ze verrichten ook wonderen voor onze huid. Groenten als boerekool en spinazie hebben een hoog watergehalte waardoor ze de huid goed hydrateren. Dat bevordert weer de elasticiteit.
11. Soja
Voedingsmiddelen die soja bevatten zijn uitstekend voor het stimuleren van de collageenproductie van onze huid. Soja bevat namelijk het planthormoon genisteïne. Dit hormoon zorgt ervoor dat collageen toeneemt, het versterkt de huid en blokkeert ook nog eens enzymen die normaal gesproken de huid verouderen. Kies wel voor biologische soja.
Die jeugdige uitstraling van toen je achttien was, krijg je er waarschijnlijk niet mee terug. Maar goed, alle kleine beetjes helpen. Toch?
(Bron: www.enfait.nl)

donderdag 28 december 2017

Politiek Correct

Ik vraag me weleens af: Ben ik politiek correct? Om te weten wat nu Politieke Correctheid is ben ik eens gaan Googlen. Bron Wikipedia 'Politieke correctheid is het vermijden van taaluitingen of gedragingen die als beledigend of discriminerend worden beschouwd voor bepaalde als achtergesteld of gemarginaliseerd te boek staande groepen (met name minderheden).' 'Politiek correct taalgebruik gaat mee met de tijd.'


'Politieke Correctheid gaat met de tijd mee.' Dát zinnetje is misschien wel heel belangrijk.  Want op dít moment ben je dan wel Politiek Correct, een dag láter misschien niet meer. En het papier is geduldig. Een server ook. Men leest vandaag wat je 5 jaar geleden eens hebt vastgelegd. En, 5 jaar geleden was je, met wat je hebt vastgelegd, Politiek Correct. Vandaag de dag is dat misschien achterhaald en ben je niet Politiek Correct. Sterker, je laat je discriminerend uit of je beledigt een hele groep vól minderheden. En daar komt bij dat mijn lange termijn visie plaats heeft genomen ergens in mijn korte termijn visie.


Net zoiets als het er tussenuit muizen van de groep Neanderthaler. Daar hebben wij een flinke vinger in hun pap gehad. Ons DNA bevat nú nog sporen van die clash. Ik weet natuurlijk niet hoe het liefdesleven van de gemiddelde Neanderthaler eruit heeft gezien. Vandaar die clash.


Mijn lange termijn denken wordt dus overvleugeld door mijn korte termijn denken. Nu is het zo, volgens mij, dat, hoe méér je een lange termijn denker bent, hoe méér Politiek Correct je bent. Je denkt dan in de geest van 'Ohoooh, als ik, wat ik nu vastleg, dat nog maar verantwoorden kan over tig jaar.' Dus zo iemand wordt vaag. 'Dat heb IK niet gezegd hoor, dat heeft U verkeerd begrepen' is dan zijn of haar uitweg steevast.


Nee, ik zit meer in het Korte termijn denken nu. Hoewel ik zo af en toe wel eens iets van dat lange termijn denken in me heb. Dan wordt ik link he, dan heb ik nóóit gezegd wat jíj wilt dat ík gezegd zou hebben. Laat staan dat ík op díe manier bedoeld heb. Nee, je hebt me verkeerd begrepen.
Kijk, nu ben ik waarschijnlijk niet Politiek Correct. Ik zei 'je' in plaats van 'U' tegen jou....uhhhh tegen U, uhh.....


Dat zo af en toe verzinken in Lange termijndenken van me, betekent waarschijnlijk óók dat ik me steeds beter ga voelen. Je of U weet: ik heb kanker en ben daar niet meer van te genezen. Niet meer te genezen wil dus niet zeggen, dat ik morgen dood in bed lig ofzo hè. Niet meer te genezen is een stempel op m'n voorhoofd en die inkt, die krijg ik er dus niet vanaf. Niet meer te genezen wil zeggen dat ik uitelkaar gehaald moet worden om, indien gewenst, te weten te komen waardoor ik het loodje gelegd heb. Dat kàn kanker zijn, maar dat kan óók de schuld zijn van dat vliegtuig dat op m'n hoofd te pletter moest vliegen omdat de piloot zelfmoord neigingen had. Voel je 'm?


Nu heb ik een geluk bij een ongeluk (hehehe): Van àlle kankers heb ik Prostáátkanker. Bij dát geluk heb ik óók een ongeluk: Natuurlijk moest die tumor er weer eentje zijn van een hele agressieve soort zijn (9 op de schaal van 10). Maar goed, ook bij dát ongeluk heb ik een geluk: Tot nu toe slaan de behandelingen aan en gaat het naar alle waarschijnlijkheid een lang verhaal worden. Mij kan dat verhaal niet lang genoeg zijn. Ik blijf er wel bij wakker!


Oja, dóór die kanker is mijn Lange termijn denken een tijdje ondergedoken geweest bij mijn Korte termijn denken. En iedereen weet, dat een Korte termijn denker niet aan de gevolgen denkt van zijn of haar doen en laten. Een Korte termijndenker doet zo maar wat. Een Lange termijndenker doet niet zomaar wat. Een Lange termijndenker doet datgene wat over tig jaar hopelijk nog steeds door de maatschappij geaccepteerd wordt. Door wie precies? Weet ik veel, dat moet je die Lange termijndenker vragen. Dáár ga ik niet over. En al helemaal niet omdat ik niks op heb met Lange termijndenken, op dit moment. Hoewel ik me erop betrap dat ik niks discriminerends schijf over Negers of Marokkaniërs of Eritreënaren of waar ze ook vandaan mogen komen. Ik ben mild aan het worden. Lief bijna :p


En dat maakt mij, op dit moment, Politiek Correct. Ik ben lief, ik ben zelfs wàlgelijk lief. Ik ben zó lief, dat je mij de Hemel in prijst. Ik ben dus: Politiek Correct :p

zaterdag 16 december 2017

Vermoeidheid

Als er één bindende factor tussen alle kankersoorten is, is dat wel vermoeidheid. Even quoten: "Vermoeidheid bij patiënten met kanker is een gevoel van uitputting dat niet overgaat. De vermoeidheid komt door de ziekte zelf en/of door de behandeling ervan. Het heeft grote invloed op het dagelijks functioneren. Vermoeidheid bij patiënten met kanker is heviger dan normale vermoeidheid, zoals vermoeidheid na flinke inspanning. De vermoeidheid bij patiënten met kanker gaat niet weg na rust of slapen en beheerst het leven van de patiënt." (bron: https://www.kanker.nl/bibliotheek/niet-meer-beter-worden/lichamelijk/9023-vermoeidheid)


Die vermoeidheid is wel te verklaren denk ik zelf. Je douwt het lijf vol chemoshit, hormoontroep en misschien stel je je lijf ook bloot aan bestralingen, zoals ik ooit deed in dec 2015. En ik zou het weer doen! Ik doe alles wat bewezen heeft te werken. Gif of geen gif. Volgens Wikipedia is gif een stof die een schadelijke invloed heeft op een organisme. Zie hier, dat is dus gif. Gif is dus ook een teveel aan alcohol, nicotine en weet ik wat nog meer dat je wellicht lekker vindt! Het gif waar ik het over heb bevindt zich in Chemo, Hormoon, Bestralingen en wordt meestal toegepast bij kanker. Het lichaam krijgt dus gif binnen. Het lichaam doet zich daartegen weren en dat weren dat kost kruim! Je wordt moe, heel moe. Zowel lichamelijk als geestelijk. Als ik ga trainen (op de fiets) dan wordt ik ook moe. Maar dat is gewenst moe. Dat is LEKKER moe. Die moeheid die ik krijg als van al die medicijntjes om je van de kanker te genezen is van een heel andere koek. Bijna Billekoek zou ik haast zeggen. Maar zelfs billekoek is te doen.


Tegenwoordig krijg je geen billekoek meer (of je moet er een euro of wat voor neertellen). Billekoek is pedagogisch niet meer verantwoord. Als je billekoek geeft, kan je voor de rechter gesleept worden. Dus, geen billekoek, Frank! Maar goed je wordt dus keivermoeid van al die geneesmiddelen om van de kanker af te komen.


Dat (die vermoeidheid) wordt niet door iedereen begrepen. Aan hen wil ik zeggen: "Zak door de stront!" maar dat is niet netjes. Dus houd ik het er maar bij dat deze figuren niet in staat zijn en misschien zelfs zich niet willen verplaatsen in jouw situatie. Alle bemoeienis om dat om te zetten is dus verpilde energie.


Som, heel soms, dan kan het ook mij niks meer schelen. Dan wil ik slapen. Dan wil ik dat geprikkel in m'n ogen niet meer voelen. Als ik me heel moe voel, dan voelen m'n oogleden ook koud aan. Dan weet ik, ik moet even plat. Zo heeft iedere kankerpatient wel een (biologische) wekker. Een wekker die ze verteld dat ze moeten rusten. Bij mij is die wekker dus m'n ogen. M'n ogen vertellen me te rusten als mijn lijf en geest vindt dat nodig is.


Ik zie je al denken:"Je ogen?" Jazeker! Toen ik het aan m'n hart kreeg (ik ben ook gedotterd en heb een stent) voelde ik een zeurderige pijn tussen de schouderbladen. "Teveel Stress ik zal je naar een *huppeldepup* sturen" zei de huisarts. Een huppeldepup is een figuur die je door allerlei moeilijke oefeningen weer op de been krijgt. Ik wil maar zeggen, bij de een manifesteert een ongemak zich op een andere wijze dan bij de ander.


De laatste dagen voel ik me bijzonder moe. Dat voel ik aan m'n ogen. Ik zou zeggen, ik voel me lusteloos en ik wil slapen. Rust moet ik hebben. Een plek om eens lekker te rusten is op zolder. Daar heeft Anja zo'n bruinbank met daaronder een ligbed. Op dat ligbed kom ik tot rust. Onder dat bruinding. Soms zet ik 'm aan ook. Met kleren aan. Dan wordt het lekker warm. In ieder geval, ik kan daar in slaap vallen zonder koppijn te krijgen. En das lekker! Maar, de moeheid gaat maar niet over. Het blijft. Misschien zit ik in een vicieuze cirkel. Ik moet namelijk óók bewegen. En dat gaat niet als je ligt. Ik heb het weleens geprobeerd hoor. Het gaat ècht niet.

Dus ga ik zo nu en dan de hometrainer op. Ik let goed op dat ik niet teveel kilo's verlies. Dat  overgewicht is een buffer voor als het fout gaat. Want, als het er nog zit, dan gaat het ontegenzeggelijk 'n keer fout. Dan wordt het "Hoi Chemo!" en dan kan ik maar beter op wat vet terugvallen :P.